2021 jest już od jakiegoś czasu. A co z twoimi dobrymi intencjami i poprawą (złych) nawyków?
Możesz teraz zacząć od nowa, zająć się swoimi celami, nauczyć się lepszych nawyków i pozbyć się złych nawyków, które już Ci nie służą.
Po tak trudnym okresie dla nas wszystkich, czas przytrzymać przycisk resetowania i wybrać piękniejszą ścieżkę, która nas czeka.
Filozofowie stoicy podają nam mapę drogową dla rzeczowego i opanowanego życia. Ich mądrość może pomóc ci odnieść sukces, wybierając i decydując, jak zareagować na chaos wokół ciebie.
Poniżej znajduje się kilka kluczowych pojęć z filozofii stoickiej, które pomogą Ci nauczyć się dobrych nawyków, które mogą pozytywnie zmienić Twoje życie.
Przestań się martwić opiniami innych ludzi.
Jak Marcus Aureliusz napisał w swoich „Medytacjach”:
Nigdy nie przestaje mnie zadziwiać: wszyscy kochamy siebie bardziej niż innych ludzi, ale bardziej zależy nam na ich opiniach niż na naszych.
Dbanie bardziej o opinie innych niż o to, jak siebie postrzegasz, to śliskie zbocze. W końcu nie zawsze można zadowolić wszystkich. Czyja opinia jest dla Ciebie naprawdę ważna? Może twojego najlepszego przyjaciela lub partnera życiowego i twojego. Następnie posłuchaj ich, odetnij hałas innych ludzi i nie stań się niewolnikiem percepcji innych.
Upewnij się, że pracujesz nad czymś, co ma znaczenie.
„Praca karmi szlachetne umysły”Seneca napisał. Praca, świadome dążenie do wytworzenia czegoś wartościowego dla innych, jest dużą częścią bycia człowiekiem.
Więc jeśli Twoim celem jest osiągnięcie satysfakcji, ważnym miejscem, na które warto przyjrzeć się bliżej, jest to, na co spędzasz czas.
Czy Twoja praca wypełnia Twoje dni poczuciem celu i misji? A może praca naprawdę pochłania energię, ponieważ czujesz się jak trybik w maszynie, bezsilny i pracujący tylko po to, aby zrealizować marzenia innych, a nie własne?
Przestań dążyć do perfekcji.
Jako twórca i twórca jest to trudne. Wszyscy staramy się być najlepszymi, jakimi możemy być, jako rodzice, w pracy lub w życiu osobistym.
Jednak, jak stwierdził Epiktet:
„Nie rezygnujemy z naszych dążeń, ponieważ desperacko pragniemy ich udoskonalić”.
Wiemy, że nigdy nie będziemy doskonali w tym, co robimy. To nie powinno nas powstrzymywać, ani ciebie. Nie pozwól, aby tak się stało - doskonałość to nieuchwytny, szczytny cel, ale nic więcej niż złudzenie. Najważniejsze to robić, iść dalej i podejmować kroki!
Rozpocznij rutynową refleksję.
W jego „Dyskursy” Stoicki filozof Epiktet zachęca Cię do zadania sobie kilku ważnych pytań przed rozpoczęciem dnia.
Rano zadaj sobie następujące pytanie:
Czego mi teraz brakuje, aby zyskać wolność dla mojej pasji?
Jaki rodzaj odpoczynku?
Czym jestem? Tylko ciało, posiadacz czy reputacja? Żadnej z tych rzeczy.
Co wtedy? Istota racjonalna.
Czego więc się ode mnie wymaga? Medytuj nad swoimi działaniami.
Jak uciekłem od spokoju?
Co takiego zrobiłem, co było nieuprzejme, antyspołeczne lub obojętne?
Czego ja nie zrobiłem w tych wszystkich rzeczach?
Poświęcenie czasu każdego dnia na zadawanie sobie tych ważnych pytań (lub własnej odmiany) może pomóc Ci pozostać na dobrej drodze. Dzień po dniu, rok po roku, dadzą ci klarowność, gdy będziesz poruszać się przez swoje życie i podejmować kolejne kroki.
Powitaj niepowodzenia i przeszkody na swojej drodze.
Seneca wspaniale przypomina nam, że sprostanie wyzwaniom to jedyny sposób na zmierzenie się. Aby zobaczyć, z czego naprawdę jesteś zrobiony i co możesz osiągnąć.
„Myślę, że jesteś nieszczęśliwy, ponieważ nigdy nie miałeś wypadku. Przeszedłeś przez życie bez przeciwnika - nikt nigdy nie może wiedzieć, do czego jesteś zdolny, nawet ty. „
Zamiast unikać wyzwań i niedogodności, myśl o tych dwóch jak o przyjaciołach, którzy pomogą ci się rozwijać. Wydostanie się ze strefy komfortu to jedyny pewny sposób, aby stać się najlepszą wersją siebie.
Epiktet się z tym zgadza:
Trudności pokazują charakter osoby. Dlatego, gdy napotkasz trudności, pamiętaj, że Bóg, jako trener zapaśników, porównał cię do twardego młodzieńca.
Dlaczego? Możesz więc zostać zapaśnikiem olimpijskim ale to nie jest możliwe bez potu.
Więc nie bój się potu, obejmij go. To właśnie przybliży Cię do celu (nawet jeśli nie dążysz do olimpijskiego złota jako zapaśnik!). Według stoika filozofia więc nie bój się „problemów” na swojej drodze, radząc sobie z nimi, rozwiniesz się!
Pamiętaj, żeby umrzeć.
Stare powiedzenie Pamiętaj o śmierci, był używany jako ciągłe przypomnienie tymczasowego charakteru tego życia. Według schematu twoje życie jest niczym innym jak tylko krótką, przemijającą falą w niekończącym się oceanie historii ludzkości. Więc lepiej wykorzystaj jak najwięcej czasu na tej Ziemi!
Aureliusz, znowu:
Możesz teraz opuścić życie. Niech to zadecyduje o tym, co robisz, mówisz i myślisz.
Myślenie w ten sposób zmusza cię do starania się od czasu do czasu być najlepszą wersją siebie.
Stanowić dobry przykład.
Łatwo jest zagubić się w zasadach, koncepcjach i wskazówkach, aby wieść „dobre” życie lub być „dobrą” osobą. Pod koniec dnia czyny mówią głośniej niż słowa.
Zamiast niekończących się debat na temat moralności i plotek na temat działań tej lub innej osoby, zachowuj się jak osoba, którą chcesz być.
Aureliusz po prostu stwierdził:
Nie trać więcej czasu na kłótnie o tym, jaki powinien być dobry człowiek. Być jednością.
Doceń prostotę.
Nasz świat niekontrolowanego konsumpcjonizmu każe nam myśleć, że konsumpcja jest celem samym w sobie. Jednak obecna globalna pandemia skłoniła wielu do ponownego przemyślenia swoich priorytetów i ponownego przemyślenia tego, co naprawdę ma znaczenie w tym życiu.
Jak radzi Seneca:
Przyzwyczajmy się do bezproblemowego jedzenia poza domem, służenia mniejszej liczbie niewolników, kupowania ubrań tylko do prawdziwego celu i życia w skromniejszych pokojach.
Czy posiadamy rzeczy, czy rzeczy posiadają nas? Jeśli ktoś jest tak przywiązany do swojego domu, swoich wielkich samochodów i drogich toreb, jest w rzeczywistości niewolnikiem tego stylu życia i przedmiotów nieożywionych. Odwróćmy scenariusz i pozostańmy mistrzami naszego życia, unikając niepotrzebnego bałaganu, który nie pomaga nam się rozwijać.
Zaakceptuj świat takim, jaki jest.
Zawsze trzymamy się zewnętrznych wydarzeń i tego, co ludzie nam powiedzieli lub co zrobili, z zamkniętymi w sobie złością i goryczą. Łatwo jest znaleźć wymówki, obwiniając sposób, w jaki ludzie traktowali cię w przeszłości. Jakie miałeś dzieciństwo. Albo w obliczu bezprecedensowego globalnego kryzysu gospodarczego i zdrowotnego ...
Jednak Aureliusz każe nam myśleć o tym, jak postrzegamy rzeczy, na które nie mamy wpływu:
Jeśli dręczy cię coś z zewnątrz, to nie ta rzecz cię dręczy, ale twój własny osąd. I w twojej mocy jest teraz wymazać ten osąd.
Kiedy „usuwasz ten osąd”, uwalniasz się od bólu, który sam sobie zadajesz, jeśli chcesz mieć kontrolę nad wydarzeniami, których nie możesz kontrolować.
Końcowa myśl o filozofii stoickiej
Stoicyzm jako sposób na życie można podsumować inną refleksją Aureliusza:
Obiektywna ocena - teraz, właśnie teraz.
Bezinteresowne działanie - teraz.
Chętna akceptacja - teraz, właśnie teraz - wszystkich wydarzeń zewnętrznych.
To wszystko, czego potrzebujesz.
Te 3 ważne rzeczy są kluczem do stoickiego życia: akceptacji, a nie poczucia winy. Jednym z odpuszczania, a nie przywiązania do wyniku.
Jeśli potrafisz być na tyle elastyczny, aby przestać chcieć naginać świat do swoich upodobań, aby wszystko szło po twojej myśli, będziesz żyć szczęśliwszym życiem.
Źródła obejmują AmericanHumanist (połączyć), KRCW (połączyć), Średni (połączyć, połączyć)
